شجریان و اعتراض هایش…

Posted on آگوست 29, 2008 - Filed Under موسیقی | 4 Comments

شجریان را همیشه در حال اعتراض دیده ایم…زمانی به پخش نامناسب و ناقص آثارش از تلویزیون اعتراض می کرد و زمانی هم در میانه ی کنسرت پسرش به ناگاه قواعد رسمی برنامه را زیر پا می گذارد… میکروفون به دست می گیرد و باز هم اعتراض می کند…و در نقطه ی اوج این اعتراض مرغ سحر را این بار نه به اصرار حضار که به ضرورت حال فریاد می زند…

…لحظاتی قبل تر

شجریان در جشن هنرمندان پیشکسوت تئاتر شرکت می کند و در نیمه های جشن به دلیل همزمانی مراسم با اولین کنسرت پسرش همایون ، برنامه را نیمه تمام رها می کند و خودش را به همایونی می رساند که در بین معدود شاگردان استاد، امید بیشتری را در دل ها زنده کرده است…به کنسرت همایون می رود که دلگرمی و حامی اش باشد…تا در این میانه که دوست و غیر دوست ،آگاهانه و ناآگاهانه ، موسیقی این مرز و بوم را به قهقرا می برند خیالش از بابت آینده آن تا حدودی آسوده شود…و در این بین بوسه ی علیزاده ی عزیز بر پیشانی همایون مهر تاییدی است بر وظیفه ی سنگینی که بر دوش همایون گذاشته شده است…

تا این جای کار همه چیز خوب است تا اینکه برق می رود….برقی که قاعدتا باید بیاید اما می رود…نه یک بار که دو بار…

و حالا وقت آن است که شجریان بزرگ سنگ خود را با خیلی ها وا بکند…خیلی هایی که نه حرمتی برای موسیقی قائلند و نه برای موسیقدان و او نگران است که مبادا فرزند خلفش بی حرمتی ها را تاب بیاورد و در میانه ی راه به سویی برود که دیگرانی رفتند و طرفی نبستند…

و شجریان است که شیطنت ها را با صلابتی بیش از پیش فریاد می زند و در دهه ی هفتاد عمر خویش همانند سالها قبل زبان به اعتراض باز می کند و اینبار نه به پایمال شدن حقوق شخصی خود که به لگدمال شدن حرمت موسیقی ، موسیقیدان و همه ی کسانی که به نوعی دل در گرو دوست دارند اعتراض می کند…و با یادآوری ریشه ی موسیقی این مرز و بوم که همانا شعر پارسی است خیال همه را راحت می کند…چه بدخواهانی که کمر به نابودی بسته اند و چه نیک خواهانی که نگران سرانجام کار هستند…

shajarian

و به همین دلیل شجریان را دوست دارم…چون جایگاهش را می شناسد و مولفه های آن را بیشتر…شعر، موسیقی ، ادبیات ، تاریخ ، وقار ، ابهت ، عظمت و صلابت را…او مخاطبش را نیز می شناسد و همچنین جایگاه مخاطبش را… و با رفتارش ، کردارش ، آثارش و هنرش دست مخاطبش را می بوسد و او را بر عرش می نشاند…

جایگاه شجریان نه به دلیل جایگاهی است که به او داده اند بلکه جایگاهی است که او خود به دست آورده است و از همه مهمتر با تمام وجود حفظ کرده است…جایگاهی که دوست و غیر دوست را با همه ی شیطنت هایشان به احترام واداشته است…

Comments

4 Responses to “شجریان و اعتراض هایش…”

  1. هدایت عابدی‌جو on آگوست 31st, 2008 3:16 ق.ظ

    سلام
    شجریان دارد کم می‌گذارد. منظورم را خواهم نوشت.!! مفصل‌تر.اما همین قدر بدان که شجریان تنهای برای شنیدن صدای “استاد دوست داریم” و مرغ سحر خواندن نیست.

    http://segah.ir/Home.aspx?ID=42

  2. رضوان on آگوست 31st, 2008 5:16 ق.ظ

    استاد شجریان بی شک بزرگترین هنرمند سال های اخیر است
    ممنون از مطلب خوب شما

  3. hamed on سپتامبر 4th, 2008 1:10 ق.ظ

    سلام جناب راهداری
    ارادتمند خیلی عالی بود.
    واقعییات را بیان کردین.

  4. احسان on سپتامبر 22nd, 2011 7:46 ق.ظ

    جالب اینه که تقریبا بی طرفانه یا منصفانه می نویسی.
    مطلب دیگه ای که نقد ذوالفنون از شجریان بود رو هم خوندم، خوبه که متعصبانه پیش نرفتی.

    پیروز باشی.

Leave a Reply




submit *