تنهایی

Posted on اکتبر 16, 2016 - Filed Under دلتنگی | 1 Comment

در این هجومِ بی کسی، مرا پناه ده  /  مرا به باورِ متینِ خود، تو راه ده

مرا که برگِ زردِ خیس خورده ام  /  مرا که ره به خوابِ سردِ خاک برده ام

مرا که در حصارِ یأسِ باغ مانده ام  /  مرا که تن به سرنوشتِ گنگِ باد داده ام

مرا که زخمی تنم، عبورِ ماجرای توست  /  مرا که بر تلاطمم، نشانِ ردِ پای توست

مرا که قصه ی جنون، رهِ فسانه می زند  /  مرا که سازِ رفتنم چه غمگنانه می زند

مرا که وحشی دلم، اسیرِ بی مهار توست  /  مرا که فصلِ باورم، خزانِ بی بهار توست

Comments

One Response to “تنهایی”

  1. نسیما on ژوئن 1st, 2017 8:08 ب.ظ

    نوشته ها تون خیلی زیباست ، من سبکش رو خیلی دوست دارم، چرا کامنت ندارن؟
    ………………………………………….
    ممنون. فکر می کنم خیلی ها کوچ کردند به شبکه های اجتماعی…بعضی ها هم فقط می خونن :)